Bron : Recreatief.nl

Reviews  AVOND VAN DE KNAR
Er zijn 3 reviews gegeven. De gemiddelde score is 8.7.

 Jan Koelewijn is vanaf 1 februari 2010 de nieuwe schipper van de botter de BU 89.

De geboren en getogen Spakenburger gaat de eerste botter van de vloot weer een nieuwe glans geven.
Het doel is om hem wedstrijd klaar te maken en een meer jaren restauratie plan op te stellen.  Jan Koelewijn ook wel Jantje Piet genoemd is eigelijk al heel lang bezeten van de ouderwetse zeilcultuur.  Naast zijn eigen boot besteed hij ook heel veel tijd aan het boeten van netten en heeft  daardoor overal contacten van Urk tot De Oever.
Een aanwinst voor de bottervloot in Spakenburg

De Hoorn 11 heeft deze winter 2009/2010 en grote verbouwing.
Behalve schuren en schilderen in de grote loods bij Jachthaven Nieuwboer krijgen de zwaarden een opknap beurt.

De boorden, schildboord en het krophout worden vernieuwd.
In samenwerking met Scheepswerf Nieuwboer probeert men de klus voor het nieuwe seizoen te klaren.
Henk van Halteren van de scheepswerf heeft 5 houtzagerijen af moeten struinen om zo,n groot stuk eiken hout te kunnen bemachtigen.

Nadat de mail op mijn scherm verscheen, met de vraag of er interesse was voor een dagje Spakenburg, heb ik volmondig JA geantwoord.
Zeilen, en dan ook nog op oude botters, daar neem ik speciaal een dag vrij voor.Zo rijd ik op donderdagmiddag de A12 op richting Amersfoort. Bij Zoetermeer is het al prijs, file, en ik was nog wel zo lekker op tijd.
In Spakenburg aangekomen blijkt dat ik alleen de koffie en het gebak heb gemist.
Ik ben erg snel tevreden en sluit mij met een glas water aan bij de groep, waaronder voor mij veel vreemde gezichten. We worden verzocht mee te lopen naar een volgende kroeg, waar wij een prachtige uitleg krijgen over de Spakenburgse klederdracht. Ik begrijp best dat we erg bevoorrecht zijn in deze tijd te leven, niet uren voor de spiegel om te bedenken wat je aantrekt, geen merkkledingpesterijen op school, hoezo bij elke trui een bijpassend tasje?
Nadat een vrijwilliger is gevonden als paspop en is teruggeworpen in de tijd, gaan we via een rondje Spakenburgse haven naar de visafslag.
Uit Den Haag komend is het zeer verbazingwekkend dat de deuren van de kroeg hier niet worden afgesloten, dat hoef je in de grote stad niet te proberen, de tap is niet alleen leeg, maar staat ook in no-time bij iemand in de achtertuin.
Wederom terug in de tijd, en wat een spreker is die man, zittend in de oude banken leren we over de hondehemel, de haring en de paling, de leefomstandigheden en veel meer. Om alles een beetje te beproeven gaan we wat makreeltjes veilen. Frans Hendriks blijkt de man met de dikste portemonnee, hij drukt al op de bel als de prijs nog geen cent gezakt is.   
De makreel wordt afgerekend en gaat mee naar Nijmegen.
We lopen terug naar kroegje 1 met een ietwat rommelende maag, maar daar is al over nagedacht, een kop heerlijke soep met brood staat voor ons klaar.
En dan eindelijk tijd voor het grote avontuur, de botters. Er wordt geen indeling gemaakt, iedereen springt aan boord. Onze botter is de eerste die vertrekt, uiteraard onder het genot van een heerlijk kruidenbittertje voor een behouden vaart.
Meteen buiten de haven gaat de motor uit en worden de zeilen gehesen. Ik had mij zo voorgesteld dat het hard werken zou worden, zeilen hijsen, knopen leggen, windrichting bepalen e.d. Ik had mijn foto camera daarom al opgeborgen, ik was er helemaal klaar voor.Maar in plaats daarvan word ons verzocht om een plekje aan de railing te zoeken en te genieten en vooral drankjes te pakken waar we zin in hebben.
Dan is dit een mooie gelegenheid om mijn nieuwe camera eens uitgebreid te testen.
We hebben een aardig windje en zetten er nog een zeiltje bij, er wordt uitleg gegeven over wedstrijdzeilen en we proberen de wind uit de zeilen van de buren te halen. Even lukt dat, tot een andere botter dit trucje bij ons uithaalt en wij bijna stil liggen. Maakt niet uit ik hoef niet voor donker thuis te zijn. Iedereen geniet volop, het is dan ook prachtig weer met een hele mooie zonsondergang. Verhalen van eerdere zeilervaringen doen de ronde en Florentine Schoenmakers en ik krijgen de ingeving om in de toekomst naar Turkije af te reizen om te gaan zeilen op een Gulet (Turks botter). Ach dat is toekomst, nu is het gewoon genieten……
Het wordt al schemerig en er worden wat lichtjes ontstoken, stuurboor en bakboord. Wat, wat is kan ik nooit onthouden.  Helaas hoor ik het geronk van de motor alweer, wat betekend dat we weer de haven in gaan om aan te leggen. Naar de ligplaats varend kunnen we nog even kwijlen om het geld van andere dat hier ligt aangemeerd. De prins van Lignac is er niets bij…
Twee dolle dames komen ons zwaaiend tegemoet, zij wilden niet mee het water op, maar hebben zich toch erg vermaakt op het vaste land.
Op de kade schudt iedereen even de zeebenen uit en loopt druk pratend richting, wat we bij een derde bezoek onze stamkroeg mogen noemen. Het visserslatijn schettert over het terras en de barbecue geeft een heerlijke warmte. Na de officiële opening van het buffet valt iedereen hongerig aan. We hebben dan wel niets hoeven doen, maar toch zo’n reis je hongerig.
We zijn tenslotte toch wel even terug in de tijd geworpen op een eeuwen oude botter en hebben een reis gemaakt over ons eigen Hollandse Zuiderzee.
Wat een avontuur, en dat in eigen land…..
Hierbij wil ik nog even iedereen die aan deze dag heeft bijgedragen hartelijk danken.
Het was erg leerzaam en ook fantastisch georganiseerd.                                  Petje af…… Volgend jaar weer?

Petra Elbers

Beste allemaal,

Het is bijna zover! De aflevering van Verleden van Utrecht over de Watersnood van 1916 waar jullie aan meegewerkt hebben komt zaterdag 2 januari op televisie. De uitzendingen starten om 07:20 (tot 07:35) en worden elk uur herhaald tot zondagochtend. Vanaf maandag is de aflevering ook via internet te zien via www.rtvutrecht.nl (onder het kopje Uitzending gemist) of vanaf dinsdagmiddag via www.verledenvanutrecht.nl of de programmapagina. De verzamel DVD wordt na de laatste aflevering gemaakt en kunnen jullie eind januari, begin februari in de bus verwachten.

Graag wil ik jullie nogmaals danken voor jullie enthousiaste inzet. Zonder jullie hadden we de aflevering nooit zo mooi kunnen maken!

Met hartelijke groet,

Geertje Broers

ps Ik heb niet alle mailadressen van mensen die meegewerkt hebben. Dus mail of zeg het voort als je wilt!
redacteur RTV Utrecht

De Blauwe Botter Race is een fantastisch opgezet evenement waar gezelligheid elk jaar weer hoog in het vaandel staat, maar natuurlijk mag het wedstrijdelement niet worden vergeten. Dit jaar verschenen er maar liefst 28 botters met daarop meer dan 300 opvarenden aan de start. Opvallende deelnemers waren enkele Chinezen, waaronder één vrouw gehuld in Spakenburgse Klederdracht en een groep Amerikanen. Deze gasten waren aanwezig op uitnodiging van sponsor Van Halteren Infra en zo kreeg de race een internationaal tintje.

Botter van sponsor Sudtours

De dag begon met een schippersontbijt bestaande uit diverse broodjes en eieren met spek in sporthal De Stormvogel. Ondertussen werden de aanwezigen vermaakt door een piratenkoor met een toepasselijke naam, namelijk ‘De Stormvogels’ uit Emmen. Even daarna werd het welkomstwoord enthousiast verzorgd door Sjaak Nel (hij werd hierbij begeleid door Roel Blokhuis van Het Schippershuis) en sprak voorzitter Marc Schoonebeek de deelnemers eveneens toe. Sponsor Wim Jacquet werd nog in het zonnetje gezet vanwege zijn verjaardag, hij kreeg van Sjaak Nel een blauw trainingsjack overhandigd. Hij zou later tot grote hilariteit van o.a. de opvarenden van De ‘Linquenda’ (de organisatieboot) nog in de haven springen.

Nadat de loting van de botters was verricht kon het proviand worden ingeslagen en de haven worden uitgevaren om de startpositie in te nemen, de start vond om 15.00 uur plaats. Helaas was het geen ideaal zeilweer. Omdat er slechts een zwak briesje stond was het lastig snelheid te genereren. Verder was het wel uitstekend toeven, omdat het zonnetje vaak doorkwam en de temperatuur zeer aangenaam was.

Door deze ’slechte’ omstandigheden kwamen er uiteindelijk maar twee boten echt aan de finish. Op basis van een handicapsysteem werd de Hoorn 3, ondanks dat deze boot als tweede over de finish kwam, als winnaar aangewezen. Jan Hilbert van Diermen van Bakkerij Van Diermen nam de prijs in ontvangst. Nummer twee werd de BU20, met als opvarende de altijd fanatiek zeilende Bram Muijs van Vishandel Bram Muijs en Zonen. De derde prijs was voor de BU59, Martijn Koelewijn nam deze prijs namens zijn crew in ontvangst. In navolging van het TV-Programma ‘Man Bijt Hond’, waarin bij regionale sportwedstrijden de nummer 10 een prijs ontvangt werd dit tijdens de Botterrace ook zo gedaan. Zo ontving Robert Offringa namens de crew van de BU80, sponsor Drievorm Autogas, deze prijs.

De winnaars tijdens de prijsuitreiking

Leuk om te vermelden is dat de prijsuitreiking pas ruim een uur later dan gepland plaatsvond. Dit vanwege een protest van de BU20. Zij beschuldigden de Hoorn 3 ervan hun motor gebruikt te hebben. Na lang overleg werd dit protest ongegrond verklaard. Tussendoor werd de honger gestild door het goed verzorgde koud en warm buffet en ging het feest los met o.a. feestzanger Henk van de Ven. Al met al was het een bijzonder gezellige en geslaagde dag die nooit plaats had kunnen vinden door het werk wat door alle vrijwilligers voor, tijdens en na de race is verzet.

Tekst: Hans de Jong
Foto’s: Jan Erkelens

Gisteren brachten alle leden van Wandelvereniging Magnus op uitnodiging een bezoekje aan het vissersplaatsje Spakenburg.

Droom of werkelijkheid?
Ook mijn persoontje was met man lief uitgenodigd en ging al vroeg op pad.
Eenmaal richting Spakenburg zag ik in een flits Laren nog 10 km staan.
Wauw, flitste het door mijn hoofd wonen daar niet alle bnn’ers!!!!!!!!
Ik keek snel op mijn horloge en dacht kan net en vroeg met mijn vriendelijkste blik aan mijn partner … goh, kunnen we niet even een terrasje pikken in Laren.
Mijn man antwoordde net als in schone schijn… ja hoor, als jij dat wil!
Eenmaal in Laren aangekomen keek ik mijn ogen uit en het overtrof werkelijk mijn stoutste verwachtingen. Vooral de daar aanwezige winkels trokken me als een soort magneet naar binnen en…. ik kon het niet nalaten om voor even me ook een bnn’er te voelen door een mondaine hoofddeksel voor de aankomende winter te kopen.

Helemaal voldaan ging het kort daarna richting Spakenburg.
Eenmaal daar aangekomen was ik binnen een seconde het mondaine Laren vergeten en keek mijn ogen uit en had zowaar even het gevoel of de tijdmachine me voor even teruggeworpen had in de tijd.
Wat een plaatje die haven van Spakenburg.
Er waren ook heel veel knusse toeristische winkeltjes en ik zag zowaar een winkeltje waar ze die sierlijke gehaakte Spakenburgse klederdracht witte mutsjes hadden.
Nou dat vond ik ook wel wat hebben maar eerlijk gezegd net even iets te duur toen ik naar de inhoud van mijn beurs keek maar gelukkig kon een gedragen mutsje bemachtigen voor eens schijntje van de echte prijs!
Wist u trouwens dat in zon mutsje wel 50 uur arbeid zit,vandaar hij natuurlijk ook zo duur en kostbaar is.
Er was ook een heel speciaal handwerkhuis waar je o.a echte Spakenburgse stofjes kon kopen en wol om echte originele schipperstruien te breien.
De mevr. achter de toonbank vertelde mij dat ze altijd in Spakenburgse klederdracht de klanten te woord staat.Natuurlijk kon ik het niet nalaten om even met haar en de dames van het daar aanwezige klederdracht museum op de kiek te gaan!!!!!!

Tegen 3 uur werden alle wandelleden hartelijk ontvangen bij ‘t daar aanwezige Schippershuys met koffie en overheerlijke gebak.
Kort daarna kregen we een Klederdacht presentatie en mocht zowaar een van onze wandelvereniging dames zich voor even laten omtoveren in een echte Spakenburgse, kompleet met zon sierlijk mutsje wat ik kort daarvoor gekocht had.
Tegen 5 uur stond een rondleiding en een bezoekje aan de daar aanwezige visafslag geplant en kon er zelf op een historische manier geboden worden op makreel.
De tijd vloog om en tegen zevenen stond een vaartocht met een heuse historische Botter op het program.
Wauw, ik had nog nooit gezeild en zoals het in vroegere jaren ging kreeg ieder een schippersdrankje aangeboden om alvast moed in te drinken voor de reis die komen ging.
Onder de oude balade klanken ….daar is de haven,we gaan aan boord werden de zeilen gehesen en kon de tocht over de voormalige Zuiderzee zijn aanvang nemen.
Eenmaal midden op het water ging tegen schemertijd de zon beetje bij beetje ten onder en dacht ik even dat ik dit fantastische Spakenburg uitje droomde.
Zoveel mooie nostalgische indrukken kon ik haast niet bevatten en eenmaal weer aan wal werd het droomgevoel nog eens extra benadrukt door een overheerlijke barbecue die op ons wachtte,
Tegen 11 uur keerde ieder voldaan huiswaarts maar… niet zonder onze gastvrouw en gastheer door middel van een bloemenhulde en een heus Mariken van Nimwegen beeldje hartelijk te danken voor deze grandioze aangeboden Spakenburgse dag die ieder…… nog lang zal heugen!!!

Jacco, Patrick en Jaap Willem bedankt voor de fantastische zeildag.
Zeilen met de botter met windkracht 6.
Proosten met ootje en groofje op behouden vaart.
Golven over de boot, nat worden het was prachtig.
Dit kan alleen met vakkundige schippers, en dat waren jullie!
In de luwte van het eiland de “dode hond” kwam er een schaal met heerlijke haring en hapjes.De drankjes smeerde onze dorstige keeltjes.
Op de terug vaart naar de haven de meiden elkaar aflossend aan het roer.
In het Schippershuis stond het heerlijke buffet klaar.
Na het buffet nog na praten en drinken met de schippers.
Mannen en het lieve meisje achter de bar reuze bedankt!
De meeste onder ons lagen ook bij thuis komst als haringen in de deken op de bank.

Het was SUPER!
OP zijn Westlands gezegt; het was HELEMAAL GOUD!!!

Hartelijke groetjes van de vriendengroep van fam Buijs.